​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ អ្នក​ច្រើនតែ​ត្រូវ​គ្រូពេទ្យ​សួរ​ព័ត៌មាន​លម្អិត​ពី​ការប្រែប្រួល​នៃ​ពណ៌​ទឹកនោម លាមក ឬ​កំហាក​។ ការ​ប្រែ​ពណ៌​នៃ​លាមក​អាច​បង្ហាញ​ពី​ជំងឺ ប៉ុន្តែ​ពណ៌​នៃ​ទឹកនោម​កម្រ​នឹង​មាន​ផលប្រយោជន៍​បែប​នេះ​ណាស់ លើកលែងតែ​មាន​ឈាម​ក្នុង​ទឹកនោម​។ ចំពោះ​សំបោរ​វិញ ការមើល​ន​ពណ៌​របស់​វា​អាច​មាន​អត្ថប្រយោជន៍​ចំពោះ​អ្នកជំងឺ​មួយចំនួន​។ សំបោរ​ពណ៌​បៃតង​គឺជា​ពណ៌​មួយគត់​ដែល​គួរឱ្យ​ព្រួយបារម្ភ​។ ពណ៌​បៃតង​នេះ​បានមកពី​កោសិកា​ឈាមស ហៅថា កោសិកា​ឈាម​សខ្ចី (neutrophils)​។ កោសិកា​ភាពស៊ាំ​ទាំងនេះ​លេចឡើង​នៅ​ពេល​មេរោគ​ចាប់ផ្តើម​ឆ្លង​នៅក្នុង​រន្ធ​ច្រមុះ ឬ​ផ្លូវដង្ហើម​។ នៅពេល​ដែល​កោសិកា​ឈាមស​ព្យាយាម​ប្រឆាំង​នឹង​ការឆ្លង វា​បង្កើត​អង់ស៊ីម​មួយ​ហៅថា myeloperoxidase​។ អង់​ស៊ីម myeloperoxidase មាន​ពណ៌​បៃតង​ព្រោះ​វា​មាន​ផ្ទុក​ជាតិ​ដែក​ច្រើន​។​

​ឥលូវ​អ្នកដឹង​ហើយ​ថា​ពេល​ដែល​អ្នកមាន​សំបោរ​ពណ៌​បៃត​មិន​មែន​មានន័យថា​អ្នកត្រូវការ​ថ្នាំ​អង់​ទី​ប៊ីយ៉ូ​ទិចនោះ​ទេ​។ ប្រសិនបើ​វា​គ្រាន់តែ​មាន​នៅក្នុង​ច្រមុះ​របស់​អ្នក​នៅ​ពេល​ចាប់ផ្តើម​មាន​ជំងឺ វា​ប្រហែលជា​បាត់​ទៅ​វិញ​ដោយ​ខ្លួនឯង​។ ប៉ុន្តែ​ប្រសិនបើ​អ្នក​ក្អក​ហើយ​មាន​សំបោរ​ពណ៌​បៃតង មានន័យ​ថា​អ្នក​មាន​ជំងឺ​សួត អ្នក​គួរ​ប្រញាប់​ទៅ​រក​គ្រូពេទ្យ​។​