Join with Health.com.kh on Telegram

ការបាត់បង់​រសជាតិ និង​ក្លិន​មួយចំនួន​គឺជា​ធម្មជាតិ​ជា​ពិសេស​ក្រោយពី​អាយុ​៦០​ឆ្នាំ​។ កត្តា​ដទៃទៀត​ក៏​អាច​នាំអោយ​បាត់បង់​រសជាតិ និង​ក្លិន​ផងដែរ​ដែល​រួមមានៈ​

  • បញ្ហា​ច្រមុះ និង​ឆ្អឹង​ស៊ី​នុស ដូចជា អាឡែ​ស៊ី​, រលាក​ឆ្អឹង​ស៊ី​នុស​
  • ថ្នាំ​មួយចំនួន​រួម​មាន​ថ្នាំ beta blockers និង angiotensin-converting enzyme inhibitors
  • ដង្កូវ​ស៊ី​ធ្មេញ ឬ​កង្វះ​អនាម័យ​មាត់​ធ្មេញ​
  • ជក់បារី​
  • គ្រោះថ្នាក់​ក្បាល ឬ​មុខ​
  • ជំងឺ​អាល់​ហ្សៃ​មឺរ​
  • ជំងឺ​ផាក​ឃី​ន​សាន់​

​ការបាត់បង់​រសជាតិ និង​ក្លិន​អាច​មាន​ការប៉ះពាល់​ទៅលើ​គុណភាព​នៃ​ជីវិត​ដែល​ជារឿយៗ​នាំអោយ​មាន​ការថយចុះ​ការចង់​ញ៉ាំ និង​ថយចុះ​សារធាតុចិញ្ចឹម​។ ជួនកាល ការបាត់បង់​រសជាតិ និង​ក្លិន​ផ្តល់អោយ​មាន​ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​ក៏មានដែរ​។ ការបាត់បង់​រសជាតិ និង​ក្លិន​ក៏​អាច​អោយ​អ្នក​ទទួល​ទាន​អំបិល ឬ​ស្ករ​ច្រើន​នៅក្នុង​អាហារ​របស់​អ្នក​ដែល​អាច​ជា​បញ្ហា​ប្រសិនបើ​អ្នក​មាន​ជំងឺលើសឈាម ឬ​ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​នោះ​។​

​ប្រសិនបើ​អ្នក​មាន​ការបាត់បង់​ក្លិន ឬ​រសជាតិ​, សូម​ពិគ្រោះ​ជាមួយ​នឹង​គ្រូពេទ្យ​របស់​អ្នក​។ ទោះបីជា​អ្នក​មិន​អាច​ប្រឆង​នឹង​ការបាត់បង់​រសជាតិ និង​ក្លិន​ដោយសារ​តែ​ការកើនឡើង​អាយុ​ក៏ដោយ​, ប៉ុន្តែ​មូលហេតុ​មួយចំនួន​នៃ​ការប៉ះពាល់​ក្លិន និង​រសជាតិ​នេះ​អាច​ព្យាបាល​បាន​។ ឧទាហរណ៍​, គ្រូពេទ្យ​របស់​អ្នក​អាច​មើល​ទៅលើ​ថ្នាំ​របស់​អ្នក​ប្រសិនបើ​វា​កំពុងតែ​បង្ក​ជា​បញ្ហា​នោះ​។ បញ្ហា​ច្រមុះ និង​ឆ្អឹង​ស៊ីនុស​ជាច្រើន​អាច​ត្រូវបាន​ព្យាបាល​បាន​ជាមួយនឹង​ថ្នាំ ឬ​ដំណើរការ​ផ្សេងៗ​ទៀត​។ ដូចគ្នា​ដែរ​, បញ្ហា​មាត់​ធ្មេញ​ជារឿយៗ​ក៏​អាច​ព្យាបាល​បាន​ផងដែរ​។ ប្រសិនបើ​អ្នក​ជក់បារី​, ការឈប់​ជក់បារី​អាច​ជួយ​អោយ​ញាណ​នោះ​ប្រសើរ​ឡើង​វិញ​។​

​ប្រសិនបើ​ចាំបាច់​, គ្រូពេទ្យ​អាច​ណែនាំ​អោយ​ពិគ្រោះ​ជាមួយ​នឹង​គ្រូពេទ្យ​ឯកទេស​ខាង​ជំងឺ​អាឡែ​ស៊ី​, គ្រូពេទ្យ​ឯកទេស​ខាង​ជំងឺ​ច្រមុះ មាត់​បំពង់ក និង​គ្រូពេទ្យ​ឯកទេស​ដទៃទៀត​៕