​ជំងឺ​ឫ​ស​ដូង​បាត​មានន័យថា​ជា​ការរីក​ប៉ោង​នៃ​សរសៃឈាម​វ៉ែន​នៅ​ផ្នែក​ខាងក្រោម​នៃ​រន្ធ​គូ​ថ ហើយ​ការរីក​ប៉ោង​ដែរ​កើតឡើង​ដោយសារតែ​មាន​សម្ពាធ​ក្នុង​សរសៃឈាម​នោះ​កើនឡើង ដែល​ភាគច្រើន​បណ្តាល​មកពី​ការ​ប្រឹង​ជុះ​លាមក និង​អំឡុងពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ ព្រោះ​មាន​ការ​សង្កត់​ពី​ស្បូន​។​
 
​ជំងឺ​ឫស​ដូង​បាត​ខាងក្នុង​មាន​ទីតាំង​នៅក្នុង​រន្ធ​គូថ​ដែល​យើង​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​ទេ ដែល​ជា​ធម្មតា​មិន​មាន​ការឈឺ និង​បង្ក​ជាការ​ហូរឈាម​ក្នុងពេល​បត់ជើងធំ​។ ឫ​ស​ដូង​ខាងក្នុង​បែបនេះ​អាច​លាន ឬ​ព្រលាត់​ចេញ​ទៅ​ក្រៅរ​ន្ធ​គូថ​បាន​។​
 
​ជំងឺ​ឫ​ស​ដូង​បាត​ខាងក្រៅ​មាន​ទីតាំង​នៅ​ខាងក្រោម​ស្បែក​ជុំវិញ​រន្ធ​គូ​ថ ដែល​យើង​អាច​ប៉ះ​វា​ដឹង​នៅពេល​វា​រីក​ធំ ព្រមទាំង​អាច​បណ្តាល​អោយ​រមាស់ ឈឺ​នៅពេល​បត់ជើង ព្រមទាំង​ហូរឈាម​។ ជំងឺ​ឬ​ស​ដូង​បាត​ខាងក្រៅ​ប្រភេទ Thrombosed កើតឡើ​បាន​នៅពេល​ដែល​កំន​កឈាម​ក្នុង​សរសៃឈាម​វ៉ែន​នោះ​ទៅ​ជា​កក និង​បណ្តាលអោយ​ឈឺចាប់​ខ្លាំង​។​
 
​រោគវិនិច្ចឆ័យ​ជំងឺ​ឫ​ស​ដូង​បាត​ច្រើនតែ​បង្កើត​បាន​តាមរយៈ​ការ​សួរ​ប្រវត្តិ​ជំងឺ និង​ពិនិត្យ​លើ​រាងកាយ​។ ការមើល​រន្ធ​គូថ និង​ប្រើ​ម្រាមដៃ​លូក​រុន្ធ​គូថ​គឺជា​ប្រការ​ដែល​ត្រូវធ្វើ​របស់​គ្រូពេទ្យ​។ ពេលខ្លះ​ការថត ក្នុង​រន្ធ​គូថ (Anoscopy) ប្រហែលជា​ត្រូវ​ធ្វើ​ដែរ​។ ប្រសិនបើ​គ្មាន​ការ​ហូរ​ឈាម​នៅ​ពីលើ​ថ្នក់​ពោះ​អាចម៍​របស់​ពោះវៀនធំ​ខាងក្រោម​ទេ អ្នកជំងឺ​ប្រហែល​អាច​ថត Sigmoidoscopy ឬ Colonoscopy​។​
 
​តេស្ត​សម្រាប់​គ្រាប់​ឈាម (Complete Blood Count, CBC) សម្រាប់​ពិនិត្យ​លើ អេ​ម៉ូគ្លូ​បី​ន និង​អេ​ម៉ាត់​តូ​គ្រីត​។ ប្រសិនបើ​អ្នកជំងឺ​កំពុង​តែ​ប្រើ​ថ្នាំ Warfarin (Coumadin), a Prothrombin Time (PT) ឬ INR ប្រហែលជា​ពួក​គេ​ត្រូវ​វាស់​ពី​កម្រិត​ឈាមកក​បន្ថែមទៀត​៕