សន្មត់​ថា អ្នក​អាច​ជួយ​ទាញ​យក​ជន​រង​គ្រោះ​ចេញពី​ក្នុង​ទឹក មក​ដាក់​នៅ​លើគោក​ហើយ តើ​អ្នក​ចាំ បាច់​ត្រូវធ្វើ​អ្វី​ទៀត បន្ទាប់​មក​នោះ ?

  កិច្ចសង្គ្រោះ​ដែល​អ្នក​បាន​ធ្វើ គឺ​បាន​សម្រេច​ត្រឹមតែ​ពាក់កណ្តាល​នោះ​ទេ ។ ការ​ជួយ​ធ្វើ​អោយ​ជន រង​គ្រោះ​ដែល​លង់ទឹក ឬ បាន​ឈ្លក់​ផឹក​ទឹកជា​ច្រើន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ខ្លួន អោយ​មាន​ដង្ហើម​ឡើង​វិញ​នោះ គឺជា ការងារ​សង្គ្រោះ​ពាក់កណ្តាល​ទៀត ដែល​អ្នក​ត្រូវធ្វើ ហើយ​វា​ទាំង​ពីរ​គឺ​មាន​សារៈសំខាន់​ដូច​គ្នា ក្នុង​ការ ជួយ​រក្សា​នូវ ជីវិត​របស់​ជន​រង​គ្រោះ ។

  ការ​សង្គ្រោះ​ជីវិត​របស់​ជន​រង​គ្រោះ គឺ​មាន​ដូច​ជា ការ​ផ្លុំ​បញ្ចូល​ខ្យល់​តាម​មាត់​។ ពិតប្រាកដ​ណាស់ អ្នក​គួរតែ​អនុវត្ត​នូវ យុទ្ធសាស្ត្រ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ទូទៅ និង មាន​សុវត្ថិភាព រាល់​កាលៈទេសៈ​ដែល អាច​ទៅ​រួច​។ ប្រសិនបើ​អ្នកមាន​ប្រដាប់​សប់​បញ្ចូល​ខ្យល់ នៅ​ក្នុង​កាបូប​សង្គ្រោះ​បន្ទាន់​របស់​អ្នក គឺ​អ្នក ត្រូវ​តែ​ប្រើ​វា​។ វា​នឹង​ជួយ​ផ្តល់​នូវ សុវត្ថិភាព ជា​ជាង ការ​សង្គ្រោះ​ដោយ​វិធី​ផ្លុំ​បញ្ចូល​ខ្យល់​តាម​មាត់ ដែល​វា អាច​ជួយ​ការពារ​អ្នក​ពី​ជំងឺអេដស៍ និង ការ​ចម្លងរោគ​ដទៃ​ៗ ទៀត​។

 តែ​អ្នក​ត្រូវ​តែ​ហៅរក​ជំនួយ មុន​ពេល​អ្នក​ចាប់ផ្តើម អនុវត្ត​នូវ​ទម្រង់ការ​នៃ​កិច្ចសង្គ្រោះ​បន្ទាន់​នេះ ។

វិធី​នៃ​ការ​សង្គ្រោះ​ដោយ ការ​ផ្លុំ​បញ្ចូល​ខ្យល់​ដង្ហើម​តាម​មាត់ សម្រាប់​ករណី​នៃ​ការ​លង់ទឹក

ដាក់​ស្ថានភាព​ក្បាល​របស់​ជន​រង​គ្រោះ​មក​ចំហៀង ដើម្បី​អនុញ្ញាត​អោយ​ទឹក​ធ្វើការ​ហូរ​ចេញពី ក្នុង​មាត់ និង ច្រមុះ​របស់​ជន​រង​គ្រោះ​។ បន្ទាប់​មក​ដាក់​ក្បាល​របស់​ជន​រង​គ្រោះ អោយ​ត្រង់​មក​វិញ ។

ចាប់ផ្តើម​ធ្វើការ​សង្គ្រោះ​ផ្លូវដង្ហើម ដោយ​ធ្វើការ​ផ្លុំ​បញ្ចូល​ខ្យល់​តាម​មាត់ នៅ​លើគោក​ប្រសិនបើ អាច​ទៅ​រួច ឬ នៅ​ក្នុង​ទឹក ប្រសិនបើ​ជន​រង​គ្រោះ​ត្រូវការ ការ​សង្គ្រោះ​ភ្លាម​ៗ ដែល​ពួក​គេ អាច​កំពុង​ប្រឈម នឹង​ការ​បាត់​បង់ជីវិត​។

ធ្វើការ​ផ្លុំ​បញ្ចូល​ខ្យល់​តាម​មាត់​អោយ​បាន​ខ្លាំង​ៗ ៤​ដង ចូល​ទៅ​ក្នុង​មាត់​របស់​ជន​រង​គ្រោះ ដោយ អ្នក​ត្រូវ ធ្វើការ​បិទ​ច្រមុះ របស់​ពួក​គេ​។ វិធី​នេះ​អាច​ធ្វើ​អោយ​ខ្យល់ ធាក់​ចេញ​នូវ​ជាតិ​ទឹក ដែល​ដក់ នៅ​ក្នុង ផ្លូវ ដង្ហើម និង សួត​របស់​ជន​រង​គ្រោះ ។

បន្ទាប់​ពី​អ្នក​បាន​ផ្លុំ​ខ្យល់​ដង្ហើម​បាន​៤​ដង​ហើយ នោះ​អ្នក​ត្រូវ​ដាក់​ត្រចៀក នៅ​ជិត​មាត់​របស់ ជន​រង​គ្រោះ និង ពិនិត្យ​តាមដាន​មើល​ដើមទ្រូង ដើម្បី​ស្វែងរក​សញ្ញា នៃ​ការ​ដកដង្ហើម​របស់ ពួក​គេ​។

ធ្វើការ​ពិនិត្យ​ជីពចរ នៃ​សញ្ញា​រស់រាន​របស់​ជន​រង​គ្រោះ ។

ចាប់ផ្តើម អនុវត្ត​នូវ​ទម្រង់ការ​នេះ សារ​ឡើង​វិញ​ម្តងទៀត ។

អ្នក​មិន​ត្រូវ​ធ្វើការ​ចាក​ចេញពី​ក្នុង​ទឹក​ភ្លាម​ៗ នៅ​ពេល​ដែល​ជន​រង​គ្រោះ ចាប់ផ្តើម​ធ្វើការ​ដកដង្ហើម និង មានការ​ឈ្លក់ទឹក​ទេ​។ ជា​ការ​ពិត ក្នុង​រយៈពេល​៤៨​ម៉ោង​បន្ទាប់​ពី ការ​មាន​គ្រោះថ្នាក់​នៃ​ការ​លង់ទឹក​នេះ វា​អាច​ជា​ពេលវេលា ដែល​មាន​គ្រោះថ្នាក់​បំផុត​។ ផលវិបាក ដែល​កើត​មាន​ដោយសារ​ការ​ប្រឈម​នឹង ការ​ឈ្លក់ទឹក​នេះ មាន​ដូច​ជា​៖ ការ​ហើម​សួត​, ការ​បង្ក​រោគ​, បេះដូង​ចុះ​ខ្សោយ ដែល​ពួក​វា​ទាំង​អស់នេះ អាច​នឹង​កើត​មាន នៅ​ក្នុងអំឡុងពេល​ប៉ុន្មាន​ម៉ោង​នេះ​។ ដូច្នេះ អ្នក​គប្បី​ត្រូវ​តែ​បញ្ជូន​ជន​រង​គ្រោះ ដែល​លង់ទឹក ទៅ​កាន់​មន្ទីរពេទ្យ ៕