​មនុស្ស​យើង​មានការ​វិវត្តន៍​នៃ​សរីរាង្គ​ឃានវិញ្ញាណ​មិនសូវ​ល្អ​។​ ឃានវិញ្ញាណ​មិន​សំខាន់​ចំពោះ​ជីវិត​របស់​យើង​ដូច​ទៅ​នឹង​សារសំខាន់​ចំពោះ​សត្វ​នោះ​ទេ​ ហើយ​វា​ច្រើន​តែម​កតាម​ក្រោយ​វិញ្ញាណ​ផ្សេងៗ​។​ ចក្ខុវិញ្ញាណ​និង​សោតវិញ្ញាណ​ មាន​សារសំខាន់​បំផុត​ចំពោះ​មនុស្ស​យើង​ បន្ទាប់​មក​គឺ​សារសំខាន់​នៃ​ការ​ប៉ះពាល់​និង​ជី​វ្ហា​វិញ្ញាណ​ ដែល​សំខាន់​ជាង​ឃានវិញ្ញាណ​។​ ប៉ុន្តែ​ចុះបើ​អ្នកមាន​តែ​ជី​វ្ហា​វិញ្ញាណ​ ប៉ុន្តែ​គ្មាន​ឃានវិញ្ញាណ​?
    ​មនុស្ស​យើង​អាច​ស្គាល់​ក្លិន​ផ្សេងៗ​គ្នា​បាន​ដល់​ទៅ​ ១០.០០០​ក្លិន​។​ ចំណែកឯ​រសជាតិ​វិញ​ ត្រូវ​បាន​ចាត់​ចូល​ជា​ ៤​ក្រុម​គឺ​៖​ ផ្អែម​,​ ប្រៃ​,​ ជូរ​ និង​ល្វីង​។​ ៧៥​ភាគរយ​នៃ​អ្វី​ដែល​យើង​ដឹង​ថា​ជា​រសជាតិ​ បាន​មក​ពី​ឃានវិញ្ញាណ​។​ អាហារ​បាន​បញ្ចេញ​ម៉ូលេគុល​ក្លិន​ដែល​ខួរក្បាល​យើង​ស្គាល់​។​ ដូច្នេះ​វា​មិនមែន​ជា​រឿង​គួរ​ឱ្យ​ភ្ញាក់ផ្អើល​នោះ​ទេ​ដែល​អណ្តាត​អ្នក​បាត់បង់​រសជាតិ​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​តឹង​ច្រមុះ​៕