​ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​សុខភាព​មាន​សារៈសំខាន់ ?

ការទទួល​បាន​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​សុខភាព​ត្រឹមត្រូវ និង ចំ​ពេល​វេលា គឺជា​រឿង​មួយ​ដ៏​សំខាន់​ជាងគេ ដែល​បុរស​​ម្នាក់ៗ​អាចធ្វើ​បាន​សំរាប់​សុខភាព​ផ្ទាល់ខ្លួន​របស់​គាត់​។   ការ​ថត​ឆ្លុះ​ពិនិត្យ​សុខភាព អាច​ជួយ​អោយ​អ្នក​រក​ឃើញ​ជំងឺ​បាន​ឆាប់រហ័ស មុន​ពេល​អ្នក​មាន​រោគសញ្ញា នៅ​ពេល​ពួក​វា​នៅ​មាន​ភាពងាយស្រួល ក្នុង​ការព្យាបាល​។​​មហារីក​ពោះវៀន​ក្នុង​ដំណាក់កាល​ដំបូង គេ​អាច​ធ្វើ​ការបញ្ឈប់​វា​បាន​ទាន់ពេលវេលា​។  ហើយ​ការរកឃើញ​ថា​អ្នក​​ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​បាន​ឆាប់រហ័ស អាច​នឹង​ជួយ​ការពារ​អ្នក​ពី ផល​លំបាក​ផ្សេងៗ​ដូចជា ការ​មើលមិនឃើញ និង អសម្ថភាព​ផ្លូវភេទ​។ ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ដែល​អ្នក​ត្រូវធ្វើ គឺ​អាស្រ័យ​ទៅលើ​អាយុ និង​កត្តា​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​របស់​អ្នក​។​

​ជំងឺមហារីក​ក្រពេញប្រូ​ស្តាត
   មហារីក​ក្រពេញប្រូ​ស្តាត គឺជា​ប្រភេទ​នៃ​ជំងឺមហារីក​មួយ​ដែល​តែងតែ​ត្រូវបាន​រកឃើញ នៅក្នុង​ចំណោម​បុរស​ជនជាតិ​អាមេរិកកាំង បន្ទាប់​ពី​ជំងឺ​មហារីក​ស្បែក​។ វា​ហាក់ដូចជា ជំងឺមហារីក​មួយ​ដែល​មាន​ការរីកលូតលាស់​យឺត​​ប៉ុន្តែ​វា​ក៏​អាច​មាន​ភាពកាចសាហាវ និង មាន​ប្រភេទ​នៃ​មហារីក​ក្រពេញប្រូ​ស្តាតដែល​មាន​ការរីក​លូតលាស់​លឿន​​ផងដែរ​។ ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ថត​ឆ្លុះ​ពិនិត្យ អាច​ជួយ​អោយ​យើង​រក​ឃើញ​វា   បាន​ឆាប់រហ័ស ពេល​ខ្លះ​វា​អាច​អោយ​យើង​​ដឹង​ពី​វា មុន​ពេល​រោគសញ្ញា​មាន​ការវិវត្តន៍ និង ក្នុងពេលដែល​ការព្យាបាល​អាចមាន​ប្រសិទ្ធភាព​បាន​ល្អ​ជាងគេ​។​

ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​ពី ជំងឺមហារីក​ក្រពេញប្រូ​ស្តាត​
   ការ​ថត​ឆ្លុះ​សំរាប់​មនុស្ស​ប្រុស​ដែល​មាន​សុខភាព​ល្អ អាច​រួមមាន​ការពិនិត្យ​ទាំង​ពីរ​គឺ ការពិនិត្យ​លូក​តាម​ទ្វារ លាមក​ដោយ​ប្រើ​ម្រាមដៃ និង​ការធ្វើ​តេស្ត​ឈាម​ពិនិត្យ​រក​អង់​ទី​ហ្សែ​ន​ច្បាស់លាស់​នៃ​ប្រូ​ស្តា​ត​។ ក្រុម​សង្គម​នៃ​ជំងឺ​​មហារីក​របស់​ប្រជាជន​អាមេរិកកាំង ណែនាំ​បុរស​ទាំងឡាយ​អោយ​ធ្វើ​ការប្រឹក្សា​ជាមួយនឹង វេជ្ជបណ្ឌិត​អំពី​ការប្រ​​ឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់ និង ការកំនត់​ពី​ការពិនិត្យ​នៃ​អង់​ទី​ហ្សែ​ន​ច្បាស់លាស់​នៃ​ប្រូ​ស្តា​ត ក៏​ដូច​ជា​ផលប្រយោជន៍​ដែល​​អាច​កើត​ឡើង​របស់​វា​ផងដែរ ។​ការពិភាក្សា គួរតែ​ចាប់ផ្តើម​នៅពេលដែល


•​    ​ពួកគេ​មាន​អាយុ ៥០​ឆ្នាំ សំរាប់​បុរស​ដែល​មាន​ការ​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​ក្នុង​កំរិត​មធ្យម​
•​    ​៤៥​ឆ្នាំ សំរាប់​បុរស​ដែល​មាន​ការប្រឈមមុខ​ខ្ពស់​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​។ វា​រួម​មាន ៖

​មហារីក​ពងស្វាស​
   ជំងឺមហារីក​ដែល​មិនសូវ​កើតមាន​នេះ មាន​ការវិវត្តន៍​នៅក្នុង​ពងស្វាស​របស់​បុរស ដែល​វា​ជា​ក្រពេញ​បន្ត​ពូជ​មាន​​មុខងារ​ផលិត​មេ​ជីវិត​ឈ្មោល​។ ករណី​ភាគច្រើន​កើតមានឡើង នៅ​ចន្លោះ​អាយុ​ពី ២០ ទៅ ៥៤​ឆ្នាំ​។ ក្រុម​សង្គម​នៃ​​ជំងឺមហារីក​របស់​ប្រជាជន​អាមេរិក បាន​ណែនាំ​អោយ​បុរស​ទាំងអស់​គប្បី​ធ្វើការ​ពិនិត្យ​ពងស្វាស នៅពេល​ដែល​ពួក​​គេ​ត្រូវ​ទៅ​ជួប​នឹង​វេជ្ជបណ្ឌិត សំរាប់​ទំលាប់​នៃ​ការពិនិត្យ​រូបរាងកាយ​។   បុរស​ដែល​មាន​ការប្រឈមមុខ​នឹង​គ្រោះ​ថ្នាក់​ខ្ពស់ជាង (​អ្នក​ដែល​មាន​ប្រវត្តិ​ក្រុមគ្រួសារ ឬ ពងស្វាស​មិន​ធ្លាក់ចុះ​មក​)  គួរតែ​ពិភាក្សា​ជាមួយនឹង​វេជ្ជបណ្ឌិត​​អំពី​ការថត​ឆ្លុះ​នេះ​បន្ថែមទៀត​។ មាន​វេជ្ជបណ្ឌិត​មួយចំនួន ណែនាំ​អោយ​អ្នក​ធ្វើការ​ពិនិត្យ​ដោយ​ខ្លួនឯង​អោយបាន​​ជាប្រចាំ ។

មហារីក​ពោះវៀនធំ និង ទ្វារ​លាមក​
    មហារីក​ពោះវៀនធំ និង​ទ្វារ​លាមក គឺជា​មូលហេតុ​ទី​ពីរ​ដែល​តែងតែ​កើតមាន ចំពោះ​ការស្លាប់​ដោយសារ​ជំងឺ​មហារីក​។ បុរស​មាន​ការប្រឈមមុខ​ខ្ពស់​បន្តិច​នឹង​ការវិវត្ត​នៃ​ជំងឺ​នេះ   ជាង​ស្ត្រី​។ ភាគច្រើន​នៃ​ជំងឺមហារីក​ពោះវៀន ធំ មានការ​វិវត្តន៍​យ៉ាង​យឺត​ពី ដុំ​ឬ​ស​ដូង​បាត​នៅ​ពោះវៀន​ធំ គឺ​វា​ដុះ​នៅ​ផ្ទៃ​ខាង​ក្នុងនៃ​ពោះវៀន​ធំ​។ បន្ទាប់​ពី​ជំងឺមហារីក​មាន​ការវិវត្ត​ន៍ វា​អាច​នឹង​រាតត្បាត ឬ រាលដាល​ទៅ​កាន់​ផ្នែក​ផ្សេង​ទៀត​នៃ​រាងកាយ​។ វិធី​ការពារ​ជំងឺមហារីក​នេះ គឺ​អ្នក​ត្រូវ​ស្វែងរក​វា និង ធ្វើការ​វះកាត់​យក​ឬ​ស​ដូង​បាត​នៅ​ពោះវៀនធំ​ចេញ មុន​ពេល​ពួក​វា ក្លាយទៅជា​ជំងឺ​មហារីក ។​

​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​រក​ជំងឺមហារីក​ពោះវៀនធំ​
   ការ​ថត​ឆ្លុះ គួរ​ចាប់ផ្តើម​នៅ​អាយុ​៥០​ឆ្នាំ ចំពោះ​មនុស្ស​វ័យ​ជំទង់​ដែល​មាន​ការ​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះ​ថ្នាក់​ក្នុង​កំរិត មធ្យម​។ ការពិនិត្យ​ឆ្លុះ​មើល​ពោះវៀនធំ គឺជា​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ដ៏​សាមញ្ញ ដើម្បី​តាន​ដាន​រក​ដុំ​ឬ​ស​ដូង​បាត និង មហារីក​​ពោះវៀន​ធំ​។ វេជ្ជបណ្ឌិត បង្ហាញ​រូបភាព​ទាំងស្រុង​នៃ​ពោះវៀន​ធំ ដោយ​ការប្រើ​ម៉ាស៊ីន​កាម៉េរ៉ា និង បំពង់​ទុយោ​ដែល​អាច​បត់បែន​បាន​។ ដុំ​ឬ​ស​ដូង​បាត ក៏​អាច​យក​ចេញ​បាន នៅក្នុង​ពេល​នៃ​ការពិនិត្យ​នេះ​ផងដែរ​។​​ជំរើស​ផ្សេងទៀត​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​នេះដែរ គឺ​ការឆ្លុះ​ពិនិត្យមើល​ចុង​ពោះវៀន​ធំ​ដែល​អាច​បត់បែន​បាន ហើយ​វា​អាច​ពិនិត្យ​បានត្រឹមតែ ផ្នែក​ខាងក្រោម​នៃ​ពោះវៀនធំ ។​
    អ្នកជំងឺ​ខ្លះ​ជ្រើសរើស​យក ការឆ្លុះ​ពិនិត្យមើល​ចុង​ពោះវៀនធំ​ដោយ​ជាក់ស្តែង គឺ ការធ្វើ​ស៊ី​ធី​ស្កេន ឬ ដោយ​ការ​ប្រើ​កាំរស្មីអ៊ិច​ពិសេស ទោះបីជា​ដុំ​ឬ​ស​ដូង​បាត​ត្រូវបាន​រកឃើញ ការឆ្លុះ​ពិនិត្យ​ចុង​ពោះវៀនធំ​ជាក់ស្តែង គឺ​ត្រូវការ​យក​ពួកវា​ចេញ ។​

​ជំងឺមហារីក​ស្បែក​
   ភាព​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ជាងគេ ដែល​កើតចេញ​ពី​ជំងឺមហារីក​ស្បែក​គឺ ដុំ​សាច់​ដុះ​ចេញពី​ជាលិកា​ពណ៌​។ វា​ចាប់ផ្តើម​​នៅក្នុង​កោសិកា​ឯកទេស ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ហៅថា មេ​ឡាណូស៊ីត ( melanocytes) ដែល​វា​មាន​មុខងារ​ផលិត​ពណ៌​របស់​ស្បែក​។ បុរស​ដែល​មាន​វ័យ​ចំណាស់ គឺ​ហាក់ដូចជា​មាន​ការវិវត្ត​ន៍​ដុំ​សាច់​នេះ​ពីរដង​ច្រើនជាង ស្ត្រី​ដែល​ស្ថិត​​ក្នុង​អាយុ​ដូច​ពួកគេ​ដែរ​។ បុរស​ក៏​ហាក់ដូចជា​មាន​ឱកាស​ពី ពីរ​ទៅ​បី​ដង​ដែល​មិន​មាន​ជំងឺ​ដុំ​សាច់​កោសិកា basal​និង មហារីក​ស្បែក​នៃ​កោសិកា squamous ។ ការ​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​របស់​អ្នកនេះ កើន​ឡើង​ដោយសារតែ​ការ​​ប៉ះ​ទៅ​នឹង​ពន្លឺព្រះអាទិត្យ ឬ ក៏​ការ​គេង​ហាលថ្ងៃ ការ​រលាក​នឹង​ពន្លឺព្រះអាទិត្យ ដែល​បង្កើន​កំរិត​នៃ​គ្រោះថ្នាក់​នេះ​។​

​ការពិនិត្យ​ថត​ឆ្លុះ​រក​ជំងឺមហារីក​ស្បែក​
    ក្រុម​សង្គម​នៃ​ជំងឺមហារីក​ស្បែក​របស់​ជនជាតិ​អាមេរិក និង សកល​វិទ្យាល័យ​ជំនាញ​ព្យាបាល​ស្បែក​របស់​​សហរដ្ឋអាមេរិក​បាន​ណែនាំ អោយ​អ្នក​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​ស្បែក​ដោយ​ខ្លួន​អ្នក​អោយបាន​ទៀងទាត់ ដើម្បី​ពិនិត្យ​រក​ការ​​ផ្លាស់ប្តូរ​ណាមួយ​ចំពោះ​ស្នាម​នៅលើ​ស្បែក​របស់​អ្នក រួមមាន​ដូចជា រូបរាង​, ពណ៌ និង ទំហំ​។ ការពិនិត្យ​ស្បែក​ដែល​​ត្រូវបានធ្វើ​ដោយ គ្រូពេទ្យ​ជំនាញ​សើ​ស្បែក ឬ អ្នកជំនាញ​ផ្នែក​សុខភាព​ដទៃទៀត គួរតែ​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការពិនិត្យ​រក​​ជំងឺមហារីក​ស្បែក​ជា​ទំលាប់​។ ការព្យាបាល​សំរាប់​ជំងឺមហារីក​ស្បែក គឺ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ជាង និង មិនសូវ​នាំអោយ​​មានការ​ខូច​ទ្រង់ទ្រាយ នៅពេល​ដែល​វា​ត្រូវ​បាន​គេ​រកឃើញ​បាន​ឆាប់រហ័ស​។​

ជំងឺ​លើស​សម្ពាធ​ឈាម​
   ការ​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​របស់​អ្នក​ចំពោះ ជំងឺលើសឈាម​មានការ​កើន​ឡើង​ទៅ​តាម​អាយុ  ។ វា​ក៏​មាន​​ទំនាក់ទំនង​ផងដែរ​ទៅនឹង ទំងន់ និង ទំលាប់​នៃ​ការរស់នៅ​ប្រចាំថ្ងៃ​របស់​អ្នក​។ ការ​លើស​សម្ពាធ​ឈាម​ក្នុង​កំរិត​​ខ្ពស់ អាច​បណ្តាលអោយមាន​ផលវិបាក​ធ្ងន់ធ្ងរ ដោយ​គ្មាន​បង្ហាញ​រោគ​សញ្ញា​អោយ​យើង​ដឹង​មុន រួមមាន​ដូចជា ការ​​ហើម​ស​សៃឈាម គឺជា​គ្រោះថ្នាក់​នៃ​ការ​ហើមប៉ោង​ស​សៃ​អាទែ​។ ប៉ុន្តែ​វា​អាច​ធ្វើការ​ព្យាបាល​បាន ហើយ​នៅពេល​​នោះ​អ្នក អាច​កាត់បន្ថយ​នឹង​ការ​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​នៃ ជំងឺ​បេះដូង​, ដាច់​ស​សៃឈាម​ក្នុង​ខួរក្បាល និង ការ​ខ្សោយ​តំរង​នោម​។ សូម​ដឹង​អោយ​ច្បាស់​ពី សម្ពាធ​ឈាម​របស់​អ្នក​។ ប្រសិនបើ​វា​ស្ថិតក្នុង​កំរិត​ខ្ពស់ សូម​ធ្វើការ​ពិភាក្សា​ជាមួយ​នឹង​វេជ្ជបណ្ឌិត ដើម្បី​ធ្វើ​ការគ្រប់គ្រង​វា​។​

​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​រក​ជំងឺ​លើស​សម្ពាធ​ឈាម​
   ការបកស្រាយ​ពី សម្ពាធ​ឈាម​គឺ អោយ​អ្នក​នូវ​តួលេខ​ចំនួន​ពីរ​។ តួលេខ​ទីមួយ​គឺ ស៊ី​ស្តូលិ​ច ( systolic) វា​គឺជា​​សម្ពាធ​នៅក្នុង​ស​សៃឈា​ម​អាទែ​របស់អ្នក នៅពេល​ដែល​បេះដូង​អ្នក​លោត​។ តួលេខ​ទី​ពីរ​គឺ ដ្យា​ស្តូលិ​ច (diastolic)វា​គឺជា​សម្ពាធ​មាននៅ​ចន្លោះ​ពេល​ដែល​បេះដូង​លោត​។ សម្ពាធ​ឈាម​ធម្មតា​គឺ តិចជាង ១២០/៨០​។ សម្ពាធ​ឈាម​ដែល​ចាត់ទុកថា​ខ្ពស់​គឺ ១៤០/៩០​ឬ ខ្ពស់​ជាង​នេះ ហើយ​សម្ពាធ​ឈាម​ដែល​នៅ​ចន្លោះ​កំរិត​ទាំងពីរ​នេះ គឺជា​ដំណាក់កាល​ត្រៀម​លើស​សម្ពាធ​ឈាម ដែល​វា​ជា​គោល​នាំ​អ្នក​ទៅ​កាន់​ភាព​លើស​សម្ពាធ​ឈាម​។ អ្នក​គួរ​ធ្វើ​​ការពិនិត្យ​សម្ពាធ​ឈាម​អោយ​បាន​ញឹកញាប់​ប៉ុនណា​នោះ គឺ​អាស្រ័យ​ទៅលើ​ថា តើ​វា​មាន​ការកើនឡើង​ខ្ពស់​ក្នុង  កំរិតណា និង តើ​កត្តា​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​អ្វី​ទៀត​ដែល​អ្នកមាន​។​

​កំរិត​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូ​ល​
   កំរិត​ខ្ពស់​នៃ​ជាតិ​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូ​ល LDL នៅក្នុង​ឈាម​ជា​មូលហេតុ​បណ្តាល​អោយ មាន​កំណក​ស្អិត​ជាប់​រួច​វា​បង្កើតជា​ជញ្ជាំង​នៅក្នុង​ស​សៃ​អាទែ​របស់អ្នក​។ វា​នឹង​ធ្វើអោយ​អ្នក​ប្រឈមមុខ​ខ្ពស់​នឹង​ជំងឺ​បេះដូង ។​កំណក​សារធាតុ​ខ្លាញ់ នៅក្នុង​ឈាម​នឹង​ឡើង​រឹង រួច​ធ្វើអោយ​ស​សៃ​អាទែ​រួម​តូច ហើយ​វា​អាច​មាន​ការវិវត្តន៍​ដោយ​គ្មាន​បញ្ចេញ​រោគសញ្ញា​​អ្វី​ទាំងអស់​ក្នុង​រយៈពេល​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​។ ក្នុង​រយៈ​ក្រោយមកទៀត វា​អាច​បណ្តាលអោយ​អ្នក​មាន​ជំងឺ​គាំងបេះដូង​និង​​ដាច់​ស​សៃឈាម​ក្នុង​ខួរក្បាល​។ ការផ្លាស់ប្តូរ​របៀប​រស់នៅ​ប្រចាំថ្ងៃ និង ឱសថ​អាចជួយ​កាត់បន្ថយ​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូ​លអា​​ក្រក់ និង បន្ទាប​ការ​ប្រឈម​គ្រោះថ្នាក់​របស់​អ្នកនឹង ជំងឺ​ស​សៃឈាម​បេះដូង​។​

​ការកំនត់​កំរិត​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូ​ល​
    បន្ទះ​ពិនិត្យ​ឆាប់រហ័ស​នៃ​ជាតិ​លីពីត​ក្នុង​ឈាម គឺជា​ការ​ធ្វើតេស្ត​ឈាម​ដែល​អាច​ប្រាប់​អ្នក​ពី កំរិត​សរុប​នៃ​ជាតិ​​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូ​ល LDL អាក្រក់​, ជាតិ​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូល​ល្អ LDH និង ទ្រី​គ្លី​សេរីត​(​ជាតិ​ខ្លាញ់​នៅក្នុង​ឈាម​) ។ លទ្ធផល​អាច​​ប្រាប់​អ្នក និង វេជ្ជបណ្ឌិត​បាន​ជា​ច្រើន​អំពី អ្វី​ដែល​អ្នក​ត្រូវ​ធ្វើ   ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​គ្រោះថ្នាក់​របស់​អ្នកនឹង ជំងឺ​បេះដូង​,​ដាច់​ស​សៃឈាម​ខួរក្បាល និង ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​។ បុរស​ដែល​មាន​អាយុ​២០​ឆ្នាំ និង​ចាស់​ជាង​នេះ គប្បី​ធ្វើ​តេស្ត​បន្ទះ​ឈាម​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​អោយបាន ៥​ឆ្នាំ​ម្តង​។ នៅ​ពេល​ចាប់ផ្តើម​ចូល​ដល់​វ័យ ៣៥​ឆ្នាំ បុរស​ត្រូវ​តែ​ធ្វើតេស្ត​ឈាម​ពិនិត្យ​រក​ជាតិ​កូលេ​ស្តេ​រ៉ូ​ល​អោយបាន​ទៀតទាត់ ។​

ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​ប្រភេទ​ទី​ពីរ​
    មួយ​ភាគ​បី​នៃ​ប្រជាជន​អាមេរិក​ដែល​មាន​ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម គឺ​មិន​បានដឹងខ្លួន​ថា​ពួកគេ​កំពុង​មាន​ជំងឺ​នេះ​ទេ​។​​ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​ដែល​មិន​មាន​ការគ្រប់គ្រង​បាន​ត្រឹមត្រូវ អាច​នាំ​អោយ​អ្នក​ឈាន​ដល់​ជំងឺ​បេះដូង និង ដាច់​ស​សៃ​​ឈាម​ខួរក្បាល​, ជំងឺ​តម្រងនោម ការ​មើលមិនឃើញ​ដោយសារតែ​មាន​ការបំផ្លាញ​ស​សៃឈា​មនៃ​រ៉េ​ទីនភ្នែក​, ការ​​បំផ្លាញ​សសៃប្រសាទ និង អសម្ថភាព​ផ្លូវភេទ​។ កត្តា​ទាំង​នេះ​នឹង មិន​ប្រាកដ​ថា​កើតមាន​នោះ​ទេ​។ ជាពិសេស​នៅ​​ពេលដែល​យើង​រកឃើញ​វា​បាន​ឆាប់រហ័ស ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​អាច​ធ្វើ​ការគ្រប់គ្រង​បាន    និង​អាច​ជៀសវាង​ផល​​លំបាក​ទាំងនេះ​បាន​ជាមួយនឹង​ការ តម​អាហារ​, ការ​ហាត់ប្រាណ​, ការ​សម្រក​ទំងន់ និង ការប្រើប្រាស់​ឱសថ​។​

ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​រក​ជំងឺ​ទឺកនោម​ផ្អែម​ប្រភេទ​ទីពីរ​
     ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ឆាប់រហ័ស​ពិនិត្យ​រក​ជាតិ​គ្លុយកូស​នៅក្នុង​ឈាម គឺជា​ការពិនិត្យ​ដ៏​សាមញ្ញ​ដែល​ត្រូវបាន​ប្រើប្រាស់​ជារឿយៗ​ដើម្បី​តាមដាន​រក​ជំងឺ​ទឹកនោម​ផ្អែម​។ មាន​វេជ្ជបណ្ឌិត​កាន់តែ ច្រើន​ទៅៗ កំពុង​ងាក​រក​ការ​ធ្វើ​តេស្ត A1C ​ដែល​អាច​ប្រាប់​ថា​តើ​ខ្លួនប្រាណ​របស់​អ្នក អាច​ធ្វើ​ការគ្រប់គ្រង​ជាតិ​ស្ករ​ក្នុង​ឈាម​បានល្អ​ក្នុង  កំរិត​ណា​រយៈពេល​​កន្លងមកនេះ​។ មនុស្សពេញវ័យ​ដែលមាន​សុខភាព​ល្អ គប្បី​ធ្វើ​ការពិនិត្យ​អោយបាន​ទៀងទាត់​រាល់​៣​ឆ្នាំ​ម្តង នៅពេលដែល​ពួកគេ​ចូល​ដល់​វ័យ​៤៥​ឆ្នាំ​។​ប្រសិនបើ​អ្នក​មាន​ការប្រឈមមុខ​ខ្ពស់​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​រួម​ទាំងកូលេ​ស្តេ​រ៉ូ​ល​​ឬ សម្ពាធ​ឈាម​ខ្ពស់ នោះ​អ្នក​គួរតែ​ចាប់ផ្តើម​ធ្វើការ​ពិនិត្យ​អោយបាន​ឆាប់រហ័ស និង ញឹកញាប់​ជាង​ពេល​ធម្មតា​។​

មេរោគ​ហ៊ី​វ ( Human Immunodeficiency Virus)
   ហ៊ី​វ​( HIV)​គឺជា វីរុស​ដែល​បណ្តាល​អោយ​កើត​ជំងឺអេដស៍ (AIDS)​។ មេរោគ​នេះ​មាន​នៅក្នុង​ឈាម និង ផ្នែក​ផ្សេង​​ទៀត​នៃ​ទឹករំអិល​របស់​រាងកាយ​របស់​អ្នក​ដែល​បាន​ឆ្លង​ជំងឺ​នេះ ទោះបីជា​វា​គ្មាន​រោគសញ្ញា​អ្វី​ទាំងអស់​។ វា​ធ្វើ​​ការចំលង​ពី​មនុស្ស​ម្នាក់ ទៅកាន់​មនុស្ស​ម្នាក់​ទៀត នៅពេល​ដែល​ទឹករំអិល​ទាំងនេះ​ចូលទៅក្នុង ទា្វរ​មាស​, ទ្វារ​លាមក​, មាត់​, ភ្នែក ឬ ការ​ជ្រាប​ចូលទៅក្នុង​ស្បែក​។ វា​មិន​ទាន់​មាន​ការព្យាបាល ឬ វ៉ាក់សាំង​ការពារ​ជំងឺ​នេះ​នៅ​​ឡើយ​ទេ​។ ការព្យាបាល​តាម​បែប​ទំនើប អាច​រក្សា​ការចំលង​នៃ​មេរោគ​ហ៊ី​វ ពី​ការ​ក្លាយទៅជា​ជំងឺ​អេដស៍ ប៉ុន្តែ​ឱសថ​​ទាំងនេះ អាច​មាន​ផលប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ​។​

​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​រក​មេរោគ​ហ៊ី​វ​
    បុគ្គល​ដែល​ឆ្លង​មេរោគ​ហ៊ី​វ អាច​ស្ថិតនៅក្នុង​ភាព​មិន​មាន​រោគសញ្ញា​អ្វី​ទាំងអស់​ក្នុង​រយៈពេល​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​។ វិធី​តែ​​មួយគត់ ដែល​អាច​អោយ​ពួកគេ​ដឹង​បាន​ថា គេ​ឆ្លង​មេរោគ​នេះ​គឺ ការ​ពិនិត្យ​ឈាម​។ ការពិនិត្យ​លើកទីមួយ​គឺ​ត្រូវបាន​​ហៅថា ELISA ឬ EIA ។ វា​ស្វែងរក​អង្គ​បដិបក្ខ​នៃ​មេរោគ​ហ៊ី​វ នៅក្នុង​ឈាម​។    វា​អាច​ទៅរួច  ដែល​វា​មិន​មាន​ការ​​ចំលង ហើយ​វា​នៅ​តែ​បង្ហាញ​ភាព​វិជ្ជមាន​នៅ​លើ​តេស្ត​។ ហើយ​តេស្ត​ទី​ពីរ ត្រូវបាន​គេ​ហៅថា Western blot assayគឺធ្វើឡើង ដើម្បី​ធ្វើ​ការបញ្ជាក់​។ ប្រសិនបើ​អ្នក​ទើប​មាន​ការឆ្លង​វា​ថ្មីៗ នោះ​អ្នក​នៅ​តែ​មាន​លទ្ធផល​តេស្ត​ឈាម​អវិជ្ជ​​មាន​។ ការ​ធ្វើ​តេស្ត​សារ​ឡើង​វិញ​ត្រូវបាន​ណែនាំ​សំរាប់​អ្នក​។ ប្រសិនបើ​អ្នក​គិតថា អ្នក​ប្រហែល​នឹង​អាច​ឆ្លង​មេរោគ​​ហ៊ី​វ សូម​សាកសួរ​វេជ្ជបណ្ឌិត​អំពី​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​របស់​អ្នក ។​

ការបង្ការ​នឹង​ការ​រាលដាល​នៃ​មេរោគ​ហ៊ី​វ​
  បុគ្គល​ភាគច្រើន​ដែល​ទើបនឹង​ឆ្លង​មេរោគ​ហ៊ី​វ​ថ្មីៗ មាន​លទ្ធផល​តេស្ត​វិជ្ជមាន​បន្ទាប់ពី​មានការ​ចំលងរោគ​នេះ​បាន​​រយៈពេល​ពីរ​ខែ​។ ប៉ុន្តែ​ប្រហែលជា​៥​ភាគរយ គឺ​នៅតែ​មាន​លទ្ធផល​តេស្ត​អវិជ្ជមាន​នៅ​ឡើយ​បន្ទាប់​ពី​រយៈពេល​៦​ខែ​​។​ការ​រួមភេទ​ដោយ​សុវត្ថិភាព អ្នក​គួរ​តម ឬ តែងតែ​ប្រើប្រាស់​ស្រោមអនាម័យ វា​ពិតជា​ចាំបាច់​ដែល​អាច​ជៀង​វាស​​អ្នក​ពី​ការឆ្លង​មេរោគ​ហ៊ី​វ និង ជំងឺ​ឆ្លង​តាម​ការរួម​ភេទ​ដទៃទៀត​។ ប្រសិនបើ​អ្នក​មាន​មេរោគ​ហ៊ី​វ និង មាន​គភ៌ សូម​ពិភាក្សា​ជាមួយ​វេជ្ជបណ្ឌិត​អំពី​អ្វី​ដែល អ្នក​ត្រូវ​ធ្វើ​ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​ប្រឈម​នឹង​ការចំលង​មេរោគ​ហ៊ី​វ ទៅកាន់​ទារក​មិន​ទាន់​កើត​របស់​អ្នក​។

​ជំងឺ​ក្លោ​កូម ( Glaucoma)
    ប្រភេទ​នេះ​នៃ​ជំងឺ​ភ្នែក នឹង​បំផ្លាញ​សសៃប្រសាទ​អុ​បទិច បន្តិច​ម្តងៗ និង អាចឈាន​ទៅ​ដល់​ការពិការ​ភ្នែក​បាន​​ហើយ​សំខាន់​ជាងនេះទៅទៀត គឺ​ការបាត់បង់​ភាព​មើលឃើញ​ដោយ​មិន​អាច​ងាក​ក្រោយ​បាន អាច​កើតឡើង​មុន​​ពេល​អ្នកជំងឺ​ក្លោ​កូមសំគាល់​ឃើញ រោគសញ្ញា​អ្វីមួយ​នោះ​។ អ្នក​ត្រូវ​ធ្វើ​តេស្ត​ថត​ឆ្លុះ ស្វែងរក​ពី​សម្ពាធ​ខ្ពស់ មិន ធម្មតា​នៅ​នឹង​ភ្នែក និង ធ្វើការ​ព្យាបាល​ស្ថានភាព​នេះ មុន​ពេល​វា​បំផ្លាញ​ដល់​សសៃប្រសាទ​អុ​បទិច​។​


​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ពិនិត្យ​រក​ជំងឺ​ក្លោ​កូម​
   ការ​ពិនិត្យ​ភ្នែក​រក​ជំងឺ​ក្លោ​កូម គឺ​អាស្រ័យ​ទៅលើ​អាយុ និង កត្តា​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​របស់​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ​។​


•​    ​អាយុ​ក្រោម ៤០​ឆ្នាំ គួរ​ធ្វើ​ការពិនិត្យ​រាល់​២ ទៅ ៤​ឆ្នាំ​ម្តង​។​
•​    ​អាយុ ៤០ ទៅ ៥៤​ឆ្នាំ គួរ​ធ្វើ​ការពិនិត្យ​រាល់ ១ ទៅ ៣​ឆ្នាំ​ម្តង​។​
•​    ​អាយុ​ពី ៥៥ ទៅ ៦៤​ឆ្នាំ គួរ​ធ្វើ​ការពិនិត្យ​រាល់ ១​ទៅ​២​ឆ្នាំ​ម្តង ។​
•​    ​អាយុ​លើសពី ៦៥​ឆ្នាំ គួរ​ធ្វើ​ការពិនិត្យ​រាល់ ៦ ទៅ ១២​ខែម្តង ។​


      ធ្វើការ​ពិភាក្សា​ជាមួយ​វេជ្ជបណ្ឌិត​អោយបាន​ឆាប់រហ័ស​និង ធ្វើការ​ពិនិត្យ​អោយបាន​ញឹកញាប់​ជាង​មុន ប្រសិន​​បើ​អ្នក​ស្ថិតក្នុង​ក្រុម​មនុស្ស​ដែល​មាន​ការ​ប្រឈម​នឹង​គ្រោះថ្នាក់​ក្នុង​កំរិត​ខ្ពស់ ដូចជា ៖ ជនជាតិ​អាហ្វ្រិក​អាមេរិកកាំង​អ្នក​ដែល​មាន​ប្រវត្តិ​ក្រុមគ្រួសារ​កើត​ជំងឺ​ក្លោ​កូម ធ្លាប់​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ភ្នែក និង ប្រើប្រាស់​ឱសថ​ស្តេ​រ៉ូ​អ៊ីត ៕